برای تمایز بین مواد اولیه نایلون 6 و نایلون 66 می توان آنها را بر اساس جنبه های زیر شناسایی کرد:
تفاوت مواد خام:
نایلون 6: از تک ماده خام کاپرولاکتام که یک ترکیب حلقوی است پلیمریزه می شود.
نایلون 66: از دو ماده اولیه اسید آدیپیک و هگزامتیلن دیامین پلیمریزه شده است.
ساختار مولکولی:
نایلون 6: این یک هموپلیمر است که از همان مونومر (کاپرولاکتام) پلیمریزه شده است، بنابراین ساختار مولکولی آن نسبتاً یکنواخت است.
نایلون 66: این یک کوپلیمر است که از دو نوع مونومر مختلف (آدیپیک اسید و هگزامتیلن دیامین) پلیمریزه شده است، بنابراین ساختار مولکولی آن پیچیده تر است.
نقطه ذوب:
نایلون 6: نقطه ذوب 220 درجه است.
نایلون 66: نقطه ذوب 260 درجه است.
خواص مکانیکی:
نایلون 6: انعطاف پذیری، مقاومت در برابر خستگی و پایداری حرارتی بهتری دارد.
نایلون 66: عموماً استحکام و استحکام بالاتری نسبت به نایلون 6 نشان می دهد و برای کاربردهایی که به خواص مکانیکی بالاتری نیاز دارند مناسب تر است.
احساس و نرمی دست:
نایلون 66: حس متراکم و نرمی دارد.
نایلون 6: حالت شلتری دارد.
رنگ پذیری:
نایلون 6: رنگ آمیزی آن آسان است.
نایلون 66: رنگرزی دشوارتر است، به راحتی رنگ نمی گیرد، نیاز به رنگرزی در دمای بالا دارد، همچنین ثبات رنگ نیز چندان خوب نیست.
جذب رطوبت:
نایلون 6: جذب رطوبت بهتری دارد.
نایلون 66: جذب رطوبت نسبتاً کمتری دارد.
مقاومت شیمیایی:
نایلون 66: مقاومت شیمیایی نسبتا قوی تری دارد و در برابر بسیاری از مواد شیمیایی مقاومت بهتری ارائه می دهد.
نایلون 6 مزایایی مانند رنگ پذیری بهتر، جذب رطوبت بیشتر و دمای پردازش پایین را ارائه می دهد که آن را برای کاربردهایی که نیاز به انعطاف پذیری و انعطاف پذیری دارند مناسب می کند. از سوی دیگر، نایلون 66 دارای استحکام، استحکام و نقطه ذوب بالاتری است که به خوبی برای کاربردهای با دمای بالا و محیط‌هایی که دوام و مقاومت شیمیایی در آنها اهمیت دارد، به خود می‌بالد. با این حال، نایلون 66 می تواند برای رنگ آمیزی چالش برانگیزتر باشد و ممکن است در مقایسه با نایلون 6 نرم تر باشد، که برای کاربردهایی که زیبایی شناسی و حس لامسه را در اولویت قرار می دهند، مورد توجه قرار می گیرد. انتخاب بین این دو باید بر اساس الزامات خاص برنامه مورد نظر باشد.
