1. در روش شمارش مستقیم ، یک سر نمونه ثابت می شود ، و سر دیگر آن به جهت پیچ خوردن نمی چرخد تا زمانی که الیاف موجود در نخ کاملاً مستقیم و موازی شوند. پیچ و تاب نخورده پیچ نمونه نمونه است. روش شمارش مستقیم اساسی ترین روش برای اندازه گیری پیچ و تاب نخ است و نتایج اندازه گیری دقیق تر است ، که اغلب به عنوان استاندارد برای بررسی صحت سایر روش ها استفاده می شود.
با این حال ، کارایی این روش کم است. اگر الیاف موجود در نخ پیچ خورده باشند ، الیاف به راحتی تجزیه و موازی نمی شوند و نخ به دلیل تجزیه الیاف به راحتی شکسته می شود. روش شمارش مستقیم عموماً برای شمارش تعداد چرخش رونده یا رشته استفاده می شود ، در حالی که از روش شمارش نخ سیاه و سفید می توان برای آزمایش چرخش استفاده کرد ، به این معنی که یک روینگ سیاه و یک روینگ سفید در یک تغذیه می شوند. اسپیندل برای چرخاندن نخ سیاه و سفید ، و نمونه بر روی پیچ و تاب می چسبد ، که همان روش شمارش مستقیم برای پیچ خوردن است. با افزایش پیچ خوردگی ، فاصله بین نخ سیاه و سفید بزرگتر می شود و شمارش دستی راحت تر است. به طور کلی ، هنگامی که پیچ خوردن به حدود نیمی از تعداد کل پیچ ها می رسد ، تعداد باقی مانده پیچ ها را می توان به صورت دستی شمارش کرد. تعداد کل پیچ خوردگی های روی نخ ، مجموع تعداد پیچ نخ های پیچ خورده و تعداد باقی مانده پیچ ها به صورت دستی شمارش می شود.
2. روش پیچ خوردن و پیچاندن
روش پیچ خوردن و پیچاندن بر این فرض استوار است که تحت کشش خاصی ، کشیدگی نخ بعد از پیچ خوردن همان کوتاه شدن نخ در هنگام چرخش معکوس است.
